| تبليغات | X |
 |
 |
|
دل تنگی میخوام امشب خاطرهامو نو بشمارم برات یک مقوع فکر نکنی فراموشم شده اون خندهات تقویم با من اشناست خودکارمم از رنگ سیاست روزایی که نیومدی با رنگ مشکی تو عذاست نمیدونی عزیز من تو غریبی چی کشیدم اخه ماه من توی دیگه اونارو ندیدم میدونم دیگه داری فراموش میکنی نکنه عزیز من کسیو هم اغوش بکنی هر دفعه بهت می گفتم بمون می گفتی سفرم اجباره میدونم خطم قشنگ نیست خوندنش دشواره ولی این روزگار که دلش از دیواره یک شب از بالای دیوار دلم صدات کردم اخم کردی به من منم تورو نگاهت کردم این کلام اخرت بو د گفتی دیگه به من فکر نکن تو منو نفرین کردی من تورو رازو نیاز تو قصه گفتیو منم شدم اهنگ نواز گیتار م کنارم دستانم بنوازید ای غریبه صبر کن شعر جداییم را بسازید ان همان دوست قدیمی که می گفتی جانم فداست فاصله بین ما هزارن فرسخه ولی اون نگاهت مثل برزخه نه تو باشیا این غصه تمام عاشقاست ولی از یکی جمله شنیدم اتشی زد بر دلم گفت من تو را نخواهم دیگری خواهم جدا شو از دلم خود را در ظلمت قرار دادن راهتر است بر من بگو بیایم بر روی تو اجابت گفتی سفر نکن تو راه سفر دراز است گفتم مگر شکستن در راه تو گناه است گفتم عیبی ندارد در ان دنیا وصالی گفتی سخن نیامد بر تو چه گوییم اخر گفتم سخن دراز است این راز را برگیر گفتی نشانه من بر تو همین کلام بر تو خدا نگهدار تا دیگر ندی جوابم باشد من رفتم شاید بگیرد اهم دامنت را از این جدایی تو رفتی نیز من در تنهایی گذاشتی مهری در دل داشتی جایش کینه گذاشتی من نگفتم ببارن چشمانم دارند حرفها یادته وقتی که رفتی اشک ریختم کناره ساحل تو منو به موجا دادی گفتی دوباره باطل گفتی هستم تا جای که تو پیشم بمونی ولی انگار همش ارزو بود یادمه همه می گفتن کاش غصهای بود که فقط از تو می گفتن نگی چقدر بی بفاست نه من هنوز مستم . نمیدونی عاشقتم ولی دیگه بی گناهم ولی نه دیگمه ندادم سفر دل فقط یکباره |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه دوازدهم اسفند 1386ساعت 12:55 بعد از ظهر توسط مجتبی |
|
|
بابا بی خیال مارو بابا بی خیال مارو فکر کردی تا اخرعمر منتظرت می مونم بابا بی خیال مارو فکر کردی اشک میریزمو واسه چشمات می خونم چی شده که بعد سالها دلت هوای غربت کرده بابا بی خیال مارو که دلمون خیلی وقته از دیار تو سفر کرده
یادته میگفتی عشق که زوری نمیشه دل بستن که این جوری نمیشه منم گفتم اره راست میگی میدونم دل هوس باز میشه بابا بی خیال مارو چی شده هوسم برات کهنه شده یا یک دفعه عشق ما تو دلت زنده شده بابا بی خیال مارو کسی که نیست واسه ما سفر رفته شده نکنه دلت یک موقعه ازدیگران خسته شده
بابا بی خیال مارو که در دلم به دلت بسته شده با این که خوب میدونی تنها نگاهته دلم براش شیفته شده ولی بابا بی خیال مارو که دلم به خدا دیگه از غم خسته شده دیگه رسیده اون روز وقت دراوردن انگشتر از انگست دسته شده
عزیزم سفر سلامت به کدوم دیار میری نکنه حرفامو یک موقه به دل بگیری میدونی چقدر دوست دارم برات تکراری ولی باور کون دل منم برات مثل دل دیگری
یادته گفتم نرو این راهی که میری راه بدتریه گفتی از تو جدا شدن هر راهی برم راه بهتریه بابا جان بی خیال مارو دوباره قلبم با تاپ تاپ افتاده نکنه برگشتی عزابم بدی یاکه راهت اشتباهی این ور افتاده یادته وقتی اخرین بار دیدمت گفتی بهت دست نمیدم منم بعده این که داستانتو شنیدم گفتم اخرازدوریت می میرم گفتی برو بابا این حرفا قدیمی شده عشقا همش سلیبی شده الان اینو بهت با جرعت میگم رنگ عشقت برام قرمز بود مسی شده
بابا جان عاشقای دونیا بی خیال مارو نگاه قلبم داره تن تن میزنه اشکامم در اوردی اخه نامرد چی می خوای ازم دیگه اگه خیالت با خورد کردن من راحت میشه همه جوره خوردم کردی فقط زدنت مونده اونم بزن دیگه بابا بی خیال مارو خیلی وقته که اتاقم سردو تاریکه دیگه برای رسیدن بهش راهها برات باریکه ولی بعد کلی حرف زدن گفتی جای من همون دل خاکیته گفتم نه دیگه ولی بدون اشکهای من همیشه توشیه راهیته گفتی اشکایی که برام مقدس همون اشکای جاریته گفتم اشکای که دارم الان میریزم برای دل داریته
چی شده انگار مزه شکستو چشیدی یا خورد شدنو دیدی سکوت نکن بگو ببینم تو این مدت کیارو دیدی باشه سکوت کن در خلوت خود غروب کن گفتی باشه دلی که برات مونده بود بزن خورد کن گفتم همیشه برام عزیزی نبینم که اشک بریزی نبینم تو ستاره بارون برام شعر بسازی عزیزم سفر سلامت به امید حق سپردم تا دوباره دیدنمون شعرو به اخرش رسوندم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 2:22 قبل از ظهر توسط مجتبی |
|
|
گل
به انتظار هرکس نشستیم به امیدی بی پایان اهدی بستیم به نگاهی همیشه مستیم به اشکهای خود دل بستیم به انتظار معجزه نشستیم
از گردو غبار جنگ چشم ها را بستیم از فشار زندگی به زمین نشستیم با تاسف در غم خود به خود شکستم
به امید رویش ان شب روز نشستیم چشم به اسمانها بستیم با ابر اهدی بستیم
راز دار او ما هستیم گفتا که ما نخواهیم بارش کنیم زه باران گفتا که ما هستیم
دست از امید کشیدم تا حرف او شنیدم چشم به خود بستم ارام زمین نشستم دست به دست بستم
دل به همت خویش بستم از غم تنهای خویش خیره به گل نشستم با خود اندیشه کردم گفتم که من که هستم
من همانم که خلوتت شکستم گفتم کجا هستی گفت روبروی چشمت گفتم بگو که هستی
گفتم چی خواهی از من گفتی ندای اسمت گفتم منم مسافر گفتی منم وجودت
از چه لحاظ بوده گفتی همان گل هستم جانم گرفت زه اشکات
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 3:16 قبل از ظهر توسط مجتبی |
|
زندگی را بست نشستیم 
(m.h) 